Brief aan de beste versie van mezelf
Wat ben je mooi. Wat ben je rustig en tevreden. Wat ben je gepassioneerd en doelgericht. Wat heb je een goede balans tussen werk en privé. Wat kun je goed je eigen belang waarborgen en toch er zijn voor de ander. Wat heb je je zaakjes goed op orde. Wat kun jij genieten. Wat accepteer jij imperfecties perfect. Wat ben je eerlijk.
Kan ik ooit zo zijn als jij? Of blijf ik alleen ‘in wording’? Ik ben jaloers op jou. Jij hebt bereikt wat ik wil. Zonder te veel te willen, iets al zijn.
Ik ben een mindere versie van jou. Mag dat ook? Kan ik dat accepteren? Ik denk niet dat ik dat met berusting kan. Mag ik dat ook accepteren met irritatie en ongenoegen? De rauwe randjes van het mens zijn niet omarmen en omarmen tegelijk. Last hebben van mezelf, zonder het te moeten verbeteren.
Ik ben de mindere. Ten opzichte van jou. Van wat ik had kunnen zijn. Als ik maar verander. Ik vermijd, van alles. Vermijd ik jou zijn? Vast, als ik maar een beetje meer mijn best deed, elke dag, dan was ik meer zoals jij. De moeilijke dingen gewoon aangaan is beter. Het valt altijd mee. Dat ik mijn potentie meer zou gebruiken. Als ik sterker was.
Wat als ik het opgeef? En de mindere blijf. Niet alles tegelijk kan zijn. Dat niet eens wil leren. Zonder berusting of vooruitgang. Zelfs zonder de dubbele laag dat het loslaten eigenlijk vooruitgang is. Dat ik blijf woelen in mezelf en met het leven. En ik onaf ben en blijf. Minder dan het goede of het juiste. En toch altijd weer meer wil. Ben ik dan oké genoeg? Mag dat ook? Zonder doel. Mag ik ook bestaan als mindere?
Ik ben boos op steeds beter moeten zijn. Meer moeten kunnen of minder moeten kunnen. Ik wil het niet en ik wil het wel. Waarom ben ik onaf? En gooi ik mijn potentie in de put? Die is van mij en misschien wil ik er nu niks mee doen. Laat me. Ook als het een gemis is. Ik ben ook lelijk. Mag ik stom doen, gepikeerd of onaardig? Of juist te aardig en nep? Ten opzichte van wat? Jou? Ik ben een schijterd. Ik heb geen evenwicht. Weet ik veel. Ik ben sterk én zwak. Mogen mijn zwaktes blijven bestaan? Zonder gouden randje of doel. Gewoon stom. Mogen mijn sterktes van mij zijn? Dat ik ze gebruik wanneer ik dat wil. Mis het, maar ik ben niet gebroken of onaf. Ik word nooit als jij.
Ik ben niet goed genoeg. Of wel. Niet het beste. Definieer ‘de beste’? Ik wil niet jammer zijn. Ik wil zijn en dan zien we wel. Laat me leven. Dat kun jij wel.
Liefs en fuck you, Lisanne

Constantijn Tilanus
Geplaatst op 14:19h, 15 oktoberMooie poëtische verwoording van de paradox van het mens-zijn-gebleven-worden!